Jakich spraw dotyczy tajemnica adwokacka?

Tajemnica zawodowa dotyczy informacji pozyskanych w trakcie świadczenia pracy. W przypadku prawników ma znaczenie szczególne – zaufanie do klienta jest fundamentalne dla zawodu adwokata. Jakich spraw dotyczy?

Czym jest tajemnica adwokacka?

Kwestie dotyczące tajemnicy adwokackiej uregulowane zostały w art. 6 ustawy Prawo o adwokaturze. Zgodnie z nim, adwokat obowiązany jest zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się w związku z udzielaniem pomocy prawnej. Obowiązek ten nie może być ograniczony w czasie, ani nie może zostać wyłączony – adwokata nie można zwolnić od obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co do faktów, o których dowiedział się, udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę. Należy zatem wskazać, że dotyczy wszystkich spraw. Czy istnieją wyłączenia?

Kiedy adwokat nie musi lub nie może zachować tajemnicy adwokackiej?

Ten sam artykuł w punkcie 4 wprowadza wyłączenie – zgodnie z nim obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji udostępnianych na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, a także przekazywanych na podstawie przepisów rozdziału Ordynacji podatkowej dotyczącego informacji o schematach podatkowych.

Kodeks postępowania cywilnego wprowadza zamknięty katalog sytuacji, w których świadek ma prawo odmowy zeznań – wśród nich taka, w której świadek, odpowiadając, dokonałby pogwałcenia istotnej tajemnicy zawodowej. Oznacza to, że w postępowaniu cywilnym adwokat będzie musiał przedstawić fakt, o którym dowiedział się w związku z udzielaniem pomocy prawnej, jeżeli nie będzie to fakt istotny.

Z kolei Kodeks postępowania karnego wprowadza możliwości odmowy zeznań objętych tajemnicą zawodową, chyba że sąd lub prokurator dla dobra wymiaru sprawiedliwości zwolni te osoby od obowiązku zachowania tajemnicy. Ponadto osoby obowiązane do zachowania tajemnicy adwokackiej mogą być przesłuchiwane co do faktów objętych tą tajemnicą tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu.